Historia E Vertete Dhe E Fshehte e Dritesjellesit

E verteta eshte se, kater vajza, ne te njejtin vit te njezetenjete te jetes, lindur ne vende te ndryshme te botes, te katerta shtrire ne krevatet e tyre perkatese ne nje dhome konvikti, te nje korpusi universitar, te kater shtreterit vendosur ne forme kryqi, te sapokthyera nga nje feste kater vajzat, te pakenaqura qe ashtu veshur me kemisha nate te zeza, do rridhnin cdo mashkull, sado gay te ishte ai i ziu, e syte e te kater vajzave fiksuar ne hijet e tavanit qe vinin nga nata e erret, e tejdukshme nga nje hene e cuditshme e bardhe fare, qe hynte nga dritarja e gjysemhapurverore, pa perde, ne nje qetesi fantastike, e te kater pale veshet qe degjonin tik takun e ores se murit, e pipezonin ende nga “Black Devil Car” i Jamiroquai, kater vajza, qe kujtonin se ishin duke fjetur, e duart e tyre qe vibronin padurimisht ankthshem, kater vajza qe po enderronin sikur ishin duke fjetur, pane driten.

***

Dritesjellesi lindi pikerisht ne ate cast, ne nje kohe shume te larget, ne nje pallat tere drita, ne vendin me te vertete.

Ati i tij e pa, dhe u perfshi nga nje shkulm lumturie, e ngazellimi hyjnor i nje babai. Femija buzeqeshte embel, dukej sikur ndriconte, me lekuren si qumesht, arome te kalter, floket e zinj, kembkat e duart qe i luante ngacmueshem. Syte i kishte te bardhe. I vuri menjehere emrin Dritesjelles, para se Frymezimi Meme te mund ti peshperiste ne vesh ndonje emer tjeter me te qarte, me praktik.

Ne Toke dhe ne Lapenisulis, indianet keshtu formash e quajne njeri tjetrin, - iu justifikua vetes e askujt tjeter ai. Dikush nga ata qe ishin pas, mendoi ti kujtonte se indianet i kishte krijuar ai, ne cdo planet a vend qe te ishin, por pa admirimin jonormal per kete bir te ri, i ngeli veshtrimi ne syte e bardhe te foshnjes, dhe nuk e mori ate mundim te rrezikshem.

Babai shkoi akoma dhe me larg, duke e emeruar menjehere foshnjen, qe nderkohe u be me krahe, princ trashgimtar. Eshte ai qe prisnim, - vendosi mbi cdo bir tjeter ai, me ze si nje lumi ne vershim.

Te tere ishin kurioze te kuptonin si e percaktoi ati kete princ trashgimtar, por askush nuk pyeti. Askush nuk pretendonte te kuptonte vullnetin e babait. Askush deri ne ate moment. pervec vete Dritesjellesit, qe nderkohe ishte rritur. Te tere ishin deshmitare qe foli, e pane ashtu statik, nje i ri, i madh i fuqishem. Me floket ne te zeze thithese, sy te bardhe, shpatulla te frikshme, kembe te gjata, e krahehapur sikur perqafonte boten.

Po, - tha ai. - Une jam princi trashgimtar.

Ati shtangu nga afirmimi i papritur, i panevojshem, i palejueshem ne fund te fundit, i te birit, por i riu do te shkonte dhe me tej.

Une jam ai qe dhuroj driten, kujtdo qe e kerkon, kujtdo qe ka guximin te zgjase doren! Shpalli.

Ati u ngrys. Une nuk ta dhashe aftesine e drites! Foli me ze te shkembte ai.

Une e kam driten! U pergjigj i qete, me syte tjeterkund, biri trashgimtar.

Drita eshte e imja! Uleriu ati.

Jo… ! Driten e mbaj une vete. Eshte e dukshme. Mund ta kesh shume thjesht, nese zgjat e me jep doren.

Drita eshte e imjaa! Uleriu ati duke zgjatur doren drejt te birit te ri me sy te bardhe, e nuk arriti. Nuk e prekte dot driten. Ishte larg. Kuptoi se duhej patjeter ti nxirrte syte te birit per ta marre. Ati u cua ne kembe.

Me jep syte!

Syte jane te mite. Si mund te ti jap? Ti je babai im, nuk e di qe syte nuk jepen? Foli serish i qete, Dritesjellesi duke buzeqeshur me pafuqine e te atit per ta arritur. Me ler mua te drejtoj. Ti tashme je tejet i vjeter per te pare larg.

Ati, ashtu i madh si ishte, ngriti doren lart. I kolapsur ne rrufe e tmerre, kerkoi ta digjte birin e tij te ri, por nuk mundi. Pak me pare i kishte vene vulen e trashegimtarit. Dritesjellesi buzeqeshi.

Te thashe, une shoh me larg se ty!

Heshtje. Te tere u drodhen. Ftohte. Ngrice. I tere zjarri u mblodh ne zemren e babit qe urreu birin e tij. Ai shihte me larg!

U djegsh ne zjarrin e zemres time te plagosur nga arrogance jote! Mbreterofsh ne trashgimine time me te erret sa te jem une ketu! - Uleriu nga shpella pa fund e gjoksit te tij Ati kete sofizem te urdherit te meparshem mbi trashgimine, me zerin e tij pa fund, dhe shigjetoi me sy birin e tij, Dritesjellesin duke e flakur nga pallati ne qendren pikesore te universit, neper shtresat me te erreta te tij, kudo qe shtriheshin.

Te thashe.., te thashe.., bertiti Dritesjellesi me buzeqeshje te pikelluar tashme, nga dhimbja e kesaj te vertete te hidhur per zemren e tij te re. Shihte me larg se ati i tij. Nuk duhej te ndodhte kjo. Ai shihte pikerisht ate cka babai duhej te shihte, si at i bijve.

Keshtu, pasi ajo qe Dritesjellesi ndjente se ishte qellimi i qenies se tij, nuk u plotesua ne rrugen e trashegimise se drejtperdrejte, Atij i ra barra e madhe te ndriconte cepat e erreta te universit vetem duke u shkrire me to, ndaj beri te mundur rrezimin e tij nga pallati si rebel e atshkeles.

Ne renie e siper,nderkohe qe ajri i ftohte po i mpinte veshet, hunden dhe gishtat per here te pare, ndjeu se kurre me, nuk do ta shihte atin e tij urryes, sepse ata nuk vdisnin kurre. Ai tashme trashegoi, ishte princ ne erresire, nje hero i mallkuar, rol i tmerrshem… Buzeqeshja e tij e hidhur, zgjati aq kohe sa renia e tij poshte.

***

Pikerisht aty, fati, kjo gje pabesueshme, e solli te ndodhte perplasja, ne krevatet e vendosura ne forme kryq te vajzave veshur me kemisha te zeza, qe kujtonin se enderronin duke qene zgjuar.

Ato, me duar te dridhura, kontraksione muskujsh, floke te rena mbi fytyren ne gjume pothuajse, papritur pane nje mashkull te bukur e te zhveshur, te perplasej ne mesin e shtreterve te tyre. Ai kishte syte bardhe, po asnjera nuk deshi t’ja dinte per to.

Te kater vajzat e reja, secila ne mendjen e saj te rremujshme nga tiktaket, muzika, alkoli e epshi, u sulen, te rrembenin organin e tij riprodhues, ate organ te fuqishem per te cilin shihnin tavanin, e enderra zgjuar, qe kur u kthyen vetem, te merzitura, e u shtrine ne shtratet e fresketa, e te pastra, pa arome djerse.

Ato u zune, u kapen per flokesh, u rrahen, zvarriten, prene, gjakosen, e u lodhen, derisa mesuan te shijonin te katerta njeheresh te njejten gje. Derisa u shkrine ne dashuri te perbashket me organin qe munden te shkulnin egersisht si kanibale te llahtarisura, nga trupi i Dritesjellesit.

Ai u terhoq ne nje cep te dhomes, i plagosur e i tromaksur nga rrokullima e shpejte e ngjarjeve te papritura, degjoi tik takun e ores, u ndergjegjsua qe ishte ne Toke, qe ora peshonte mbi te pafundesisht, e qe keto vajza nuk donin driten e tij, e asgje tjeter vec asaj qe moren, qe rrembyen me dhune nga trupi i tij.

Keto jane vajzat pra… mendoi ai i shtremberuar nga dhimbja, e nuk kerkoi me tu jepte syte atyre kater vajzave kokekrisura, veshur me kemishat e zeza tashme te grisura, e gervishtje te gjakosura nga lufta e dashuria ne lekuren e bute e shkelqyese.

I bekoi me ate cka deshen, me gjakun qe rridhte nga plaga e tij e fresket, e doli nga dritarja pa frike se mos ato e ndalonin, te zena ashtu si ishin me penisin e tij, i habitur nga saktesia e Ekuacionit Universal qe beri te rridhnin ngjarjet...

I forte, tashme aseksual, nuk kishte me kufij fizike qe ta pengonin te futej ne jetet tona, te cdo forme qenesie, nisi te shkrihej me erresiren kudo qe ndodhej, e qe Ati i tij i Madh, plak patetik i fuqishem e i pafund, e shtonte pafundesisht, mbrujtur me zjarr, per te veshtiresuar perfundimisht sakrificen e te birit arrogant, te urryer e Dritesjelles.

Te Ndalohet Puthja!

Gjithçka erdhi me kamarierin. Me ardhjen e kamarierit për herë të tretë. Një kamarier nuk vjen kurrë për herë të tretë te një tryezë çifti. Ndërsa ai erdhi.
Deri në atë moment ishin mirë. Madje nxehtë.
Ishte takimi i parë dhe vrau shumë mendjen, derisa vendosi për atë lokal mistrec.
Midis skutave të ndryshme, njëri shumë banal, tjetri shumë i ftohte, tjetri i panjohur, tjetri mund të ishte dikush që njihte, vendosi pikërisht aty.
Një lokal i vockël i lezeçem, mu në mes të Tiranes. Casual, dhe shumë i fshehur, afër qëndrës, dhe intim. Në katin e tij te dytë, të veshur me dru.. Yesss!
Ajo e priste te pesëmbëdhjetë katëshi. Takim moskokçarës në dukje, edhe pse ajo e lyer kujdesshëm ëmbël, ai veshur kepucët e rasteve të veçanta.
Puthje në faqe, pak si shumë në faqe për herën e dytë që takoheshin në jetë, dhe herën e parë vetëm.
Nga i ftohti u ishin mpirë gishtat të dyve. Ai u kollit, ajo gjithashtu, e menjëhere u vendos për çaj.
- Unë dua dhe një konjak. Konjak dhe çaj. Faktikisht, po më pihet një kafe, por dhe caji po më pihet më shumë akoma. Çaji me konjak është shume i mire. Edhe pse fare pa lidhje në shije. Merre dhe ti.
- Jo jo, unë s’dua konjak! Aman, se jam e tmerruar nga pijet, u bënë tërë këto ditë të vitit të ri duke pirë, a thua se na ka detyruar njëri me zor, mbrëmë kemi qënë tapë fare dhe nuk më pihet më, unë zakonisht nuk pi perditë, pastaj, ç’them dhe unë, në Romë pimë, pimë aq shumë, po këtu jo, se, e ke parasysh, babi po të më shohë të dehur, por jo, në Romë është tjetër gjë, pimë gati çdo darkë, unë mbahem për të pirë, jam e tmerrshme, sfungjer më thërrasin, por jo, konjak nuk dua, vetëm një çaj.
Nje çaj të lutem, - I tha ajo kamarierit që po rrinte prej disa minutash në kembë duke pritur e rrotulluar kokën.
Ai ktheu kurrizin e zbriti shkallët pa folur fare. Ata të dy u panë në sy, e ia shkrepën të qeshurit.
- Ç’ke?
- Hiç! Ti ç’ke? Pse qesh me mua?
- Qesh se je kështu… - I preku majën e hundës.
- Si kështu? Si jam? … Ca ke te gusha? Ajo iu afrua.
- Ça është aty??
Mor… Mos kishte ndonjë shenjë në gushë dhe ajo dinake po afrohej ta shihte më mirë?
- Një push… push I bluzës. Hidhe fare ketë bluzën. Në moment vajza u step.
Si I thashe keshtu? Ç’dreq bluze! Jo jo, se mori për ters. Po qesh. Sa çilter që është! C’buze!…
- Është jelek. Mirë që më kujtove të heq xhupin se u hutova.
Asaj i janë skuqur faqet. Po më sheh në sy. Mos po më pret mua? Të afrohem? Tani? Mos!… Erdhi çaji. Mos! Dreq! Po tani? Ky kamarier vjen gjithmonë atëherë kur s’duhet!
- Më fal pak, - tha ajo, e u çua.
Ai e ndoqi nga pas me sy, hapat e veckël, prapanicën e mbledhur që tundej duke iu drejtuar tualetit të femrave. Pa këmbët e lakuara pakëz, gati gati të shtrembëra, dhe iu ndez deri në fiksim, dëshira të shtërngohej prej atyre këmbëve. Duhej të ndiheshe mirë, rehat, midis këmbëve të shtrembëra!
Hodhi sytë nëpër lokal. Asnjë njëri nuk njihte. Aty poshtë, një tavolinë me burra, në një tjetër nja tre gra, që duhet të kishin zyrat e punës aty rrotull. Po ata burrat ç’dreq duan këtu? Ky është lokal intim o vëlla! Ç’dreq doni këtu? Ato gratë shtyhen disi, japin klimë feminile, thathesheme, të teshtira lehtshëm, po ju derra ç’dreq doni këtu? Dhe shih ca kombinimi, dy Janë veshur si zotërinj, me kostume, e tre janë si halabakë. Ec e merre vesh!
Lart, para dhe pas tavolinës së tyre ishin dhe dy çifte të tjera. Sa siklet ishte të puthte për herë të parë në një vend me njerëz!
Një aromë parfumi e njohur e mbështolli nga pas, ktheu kokën të shihte. Ajo më një levizje të shpejtë rrotulluese, u ul. Pse u ul shpejt? Për shaka? Për të mos më lejuar ti shihja siluetat e gjoksit të vockël që dukej më I vogël kur ishte në këmbë? Për të fshehur këmbët e shtrembëra?
Po e shihte me sytë e saj djallezore të bukur, me një buzëqeshje shpotitëse mbi buzë. Sikur po luante. Ç’i pjell mendja? Ç’truke të fshehta femërore sajon? Ahh… ja pse një orë në tualet. Qënka parfumosur mirë…
- Erdha!
- Shpejt moj se tu ftoh çaji!
Ajo mbërtheu me duart e vockla gotën e çajit, duke i ngrohur.
- Brrr! Nuk kishte ujë të ngrohtë në banjë.
- Ç’ne? Ky me demek është lokal i mirë. Përveç atyre bubuzhelëve të ulur aty poshtë, që nuk kanë kuptim aty, mua po më pëlqeka. Çdo gjë në vendin e vet. Vetëm që, jemi ulur këtu, mu në buzë të ballkonit… si ballkon qënka ky kati i dytë. Po të shkundësh cigaren, i bie tjetrit në filxhanin e kafesë poshtë.
- Uh, thuaj ç’më mungonte! një cigare! - tha ajo. Nisi te frynte tymin, në një qetesi të dukshme, duke tentuar të bënte rrathë.
More ti Fati, Fati i mirë, e njihke mirë këtë lokal ë? Hmm! Buzëqeshi dhelpërisht, - këtu i sjell vajzat ti per kafe? Sa vajza ke sjellë ketu deri tani? ke pasur fat ti Fati këtu?
- Hahah! Epo, të vërtetën?
- Po të vërtetën more. Pse duhet të më gënjesh?
- Që të dukem çun i mirë e i urtë nuk thua? Epo, e vërteta është që kam sjellë… ok, ti je e treta. Me të parën më eci, me të dytën jo…
- Po pse more nuk të eci me të dytën?
- Epo, s’më eci me te dytën se ndryshe, nuk do kisha pasur mundësinë me qënë ketu, tani, me ty, fiks pas një jave.
- Hahha! i poshtër, ç’po thua? Dmth, e dyta ishte më e mirë se unë?
Joo! Thjesht, ‘F A T’ mirësisht, Fatit, me të dytën si eci! Hahah! E ke parasysh? Mosecja me atë, dhe takimi ynë sot, koincidencë rastësore, misterioze, punë energjish, punë lojrash të atij kalamanit me hark në dorë që qëllon andej këtej me shigjeta me majë zemre, dëshirat e fshehta të nënës Natyrë etj, etj…
- Ëëe! Po po, ëhë! … hë ti hë! Qeshi ajo.
…Ajo është harruar fare, është lëshuar, është gati… kur duhet ta puth? Sa bezdi e kam të më shohin këta mut njerëzish… jemi dhe këtu, mu në cep të katit të dytë, kot nuk u ula te ai kolltuku aty, afër nargjilesë, kënd I kuq ai, kënd erotik, ai po, qenka cep shumë intim, por… Bah! Ca buzësh… si kumbulla të vockla te kuqe, shkelqyese, te mira, tere leng, hmm! I lepiu, I njomi! shiih! o zot! Buzë të lagura… i janë fryrë, ç’… si i lëvizin flegrat …
- Fssffss… kam ftot nga duart…
Ç’mos kesh ftohtë nga duart, të ka shkuar gjaku në gushë, buzë, gjoks… sa mendoj dhe unë, jam…
U afrua duke u dridhur me padurim, dukshëm, dhe i zuri duart.
Shumë të ftohta I ke… u afrua më shumë duke i ndjerë frymën… aroma e buzëve të lagura, përzier me aromën e parfumit, e shtynte të bëhej gjarpër që i rrëshqiste nën rroba asaj…tani…
Ndjeu buzët tërë tul të ëmbël, rrëshqitje, ohh, u hhhapën … lagështira e gjuhës së saj.., vibronte.., gjuha… spërdridhej bëshëm, vrullshem, epshëm, kërkuese nëpër gojën e tij.., I thithi buzët, u shkëputën
…
- Kjo ishtehh… - belbëzoi ajo e para.
Ishin skuqur, të dy, të paktën ajo po, por ai e ndjente që ishte skuqur e po avullonte…
Erdhën në vete, po mbanin akoma duart të njëri tjetrit pa lëvizur, sikur të ishin duar xhami. Ajo u përmend; - ti sikur do më ngrohje more mistrec! Përfitove nga një vajzë e pambrojtur…- pëshpëriti, duke luajtur me hundë me të.
- E pambjojtur posi… prit, - u afrua ai me një gjest duke fshirë cepin e buzës së saj,- të ka mbetur një cikë buzë imja aty…
- Maskara…
ai e ndjeu, ajo po e thithte me sy…
U afruan përsëri… ia mori kokën në duar, atë kokë të vockël me flokët aq të lemuar, qe I rane mbi fytyre, buzet e saj u happen serish, tani mbetej vetem, të shijonte… me gjuhë, buzët e saj, ti mbante buzën e poshtme midis dhëmbëve lehtë, e të ndjente rrahjet e forta të zemrës së saj duke i prekur brinjët… c’lëkurë.. ndjeu shtrëngimin e pantallonave, dhe muskujt që kontraktoheshin e dridheshin … i vinte ta zinte për beli, e ta hidhte në divanin e kuq aty tej, ajo i zuri kokën i shtrëngoi flokët, duke i kafshuar gjuhën fort, duke i thithur buzët, e ai luante me lakueshmërinë e belit të saj…
- Khhmmm! Më falni!
Kamarieri, sërish. Hera e tretë e mallkuar! Fare i qetë, e shpërfilles mbi kokën e tyre. Pa u ndier. Se kishin vënë re fare.
S’lëshon hije ky? Ah, po, jemi brënda… sa i qetë që është njëherë, shpërfillës fare… është mësuar këtu ky!
- Po? Ça kishe? Foli.
- Me falni… u kontraktua në sekondë kamarieri duke hedhur sytë poshtë, në kat të parë. Por..
- Fol pra…
- Më falni po ata zotërinjtë…
- Ça thua? Ai pa poshtë, e ndeshi vështrimet e tyre që ulën kokat menjëherë.
- Ça problemi ka? Foli ajo.
- Po jo, ata burrat, - foli tërë siklet kamarieri, - kanë bezdi që të ..
- Të ???
- Po ja, që ju afroheni aq shumë…
- Ca thua mor burre, spo marrim vesh gjë…
- Po, ja, kanë bezdi që ju putheni!
- Ç’ ç’ ca?
- Si more?
- Kanë bezdi që ju putheni në sy të tyre, në sy të gjithë lokalit. Kamarieri më në fund u çlirua.
- Ça thanë ata? Thanë gjë? Folën ata? Me ne e kishin ata? Pse puthemi ne? si? Pse puthemi?
- Jo pse putheni, por nuk duhet të putheni sy tyre…
- Kuush?… ne? në kte lokal? Po ky është lokal çiftesh… këtu… ne? ca thua?
(Ju q… robt, motrat, gratë, kalamajtë, surretërit ,shtëpiat, pragun, të vdekurit, kafshë, b..q..ra, legena, plehra, mutër, qenër, pleq të rrjedhur, pisa, rrjepacukë, shkerdhata… ju vras me bukë në gojë)
…Ata aty? Ulëriti Fati i skuqur kokë e këmbë. Kamarieri u terhoq pas.
Të vijë njëri këtu,e të më thotë mua të mos puthem? - Vazhdoi ai të bërtiste. Ktheu kokën nga poshtë. Ata me kostum vazhdonin bisedën, sikur se kishin mendjen, tre të tjerët shihnin lart me vështrime nervoze.
Ata të më thonë mua të mos puthem? Ata? Si guxojnë?
- Si su vjen zor? Ne na shohin ata? Tha ajo.
- Hë moj Ana, ça tu thuash këtyre?
- Ky është lokal çiftesh pastaj, ç’duan ata këtu? Foli Ana. - Rinë e hapin sytë si ata përgjuesit nga liqeni? Si su vjen zor njëherë? Këtu ka vetem çifte!
- Ikk! Ik djali, ik! Foli nëpër dhëmbë ai.
Kamarieri zbriti shkallët e drurit si mace. Ata u panë në sy. U krijua një klimë e shpifur. Ai pa sërish poshtë.
- Ca gomarësh!
- Ata janë kurva të ndyra! Plehra! Qena! Atyre su ngrihet më. Nuk shkojnë më me grate! U vjen të hanë veten me dhëmbë si qenër që neve jemi të rinj, e jemi në qejf të puthemi e të bëjme ç’të duam! Ata janë bythëqira! Bëjne si burra me namuz! Ku kanë pikë burrërie ata? Fyen burri burrin kur tjetri është me femër i shoqëruar? Si guxuan njëherë? S’kanë faj! Nuk kanë faj fare! Janë në kryeqytet këta! Janë kurva kryeqyteti! Të ishin në anët e mia! Do u dridheshin këmbët të më shihnin në sy! Neve gjak bajraktarësh, ata gjak kurvash! Vijnë e më flasin kur unë po puth një femër! Si su vjen vështirë nga vetja? Ti vdes fare…
Ajo pa përreth, dy tavolinat e tjera që shihnin me cep të syrit.
S’ndihen ata se si sheh njeri. Ne jemi ne ballkon.
Pa Fatin, e fiksoi e habitur masseterin, si i lëvizte nga shtrëngimi i nofullave.
- pa më shih pak? Më shih në sy? Harroje atë muhabet të lutem? Lëri ata. Janë injorantë. Pse më injorantët do merremi ne? Ata janë si bulldogër aty , të rinë, të plasin. Ja hajde këtu…
Ajo afroi buzët te ai. Ai e puthi, duke lepirë buzët e saj, duke kafshuar fort derisa ajo këlthiti. - Kafshë, më hëngre ! - qeshi.
Panë prapë poshtë. Njëri nga ata si halabakë porositi një xhiro tjetër. Uiski. Ti pështynte nga lart? Do bëhej skandal në lokal! Mos kishin gjë me vete ata pastaj! Po Anën ku dreq ta conte?
- Dëgjo, ikim nga këtu? Dalim? S’po duroj më se më vjen tu pështyj. Ikim? Dalim.
O çun! Hajde lartt!
Pagoi, zbritën, hapi derën, ajo doli, ishte me kurriz, ai ktheu kokën dhe një herë nga tavolina me pesë burrat. Dy nga lloji halabak e panë dhe ata.
Të të përcjell deri te shpia.
Jo jo, se janë roje gratë e pallatit. Fillojnë flasin dhe… kot… lëre se këtu kthehem vetë!
Eh! Unë që kisha shpresë të ngjitesha sipër… e pa ai me cep të syrit, me djallëzi.
Hahah! More! As që bëhet llaf!
Ok ok, zemër, pafshim se flasim pastaj. Paçim!
U puthën sërish shkarazi.
- Këtu në rugë po, këtu me gjif men’ s’duhet të puthemi, jo atje.. - tha ajo duke qeshur.
Ai u nxi prapë.
- Lëre mos ma kujto!
- Paçim. Paçim. Puç!
Ajo eci me nxitim, kaloi rrugën e hyri në hyrje.
Vrap! Duhej të nxitonte!
Pas afër dhjetë minutash, me katër të tjerë, ndaluan e parkuan makinën, ndezur, me bagazhin drejtuar nga dera e klubit.
Hynë brënda. Burrat namuzqarë kishin ikur.
Sipas kamarierit, pasi ai kishte dalë nga lokali, ata ndenjën dhe pak, paguan shumë lekë, lanë bakshish shumë, e ikën me një touareg të zi, e një benz të fundit. Ai nuk i njihte.
- Çuni i turnit tjetër m ka thon iher që njoni nga ata, jo ata me kostum, ata t tjerët, njoni ka qen n burg për vrasje.
- Po të ishim në anët e mia, grua do ishte bërë ai në burg.
Do behej grua, nuk do përgjonte njerëzit si puthen lokaleve. Bythëqiri! Po.
Të pesë djemtë dolën me supet lëshuar. Shoferi hipi në timon e rregulloi me kujdes dicka në kruskot.
- Hec pra! Na thinje!
- Prit pra të rregulloj këto se s’po rrija dot ul tamam n sedilie. Ec, se do I shofim diku po hë. Ti mos u mërzit, - e gjuajti në krah Fatin ai. - Tirana e vogël është…

Germa Fluturake Te Eres Se Re

- Hej, c’kemi!
…
hellooo
…
do pergjigjesh?
…
as per kortezi?
…
Epo mire, une nuk kam nder mend te dorezohem. Po flas vetem, ti bej si te duash.
Keshtuu…, te pashe dhe dje, dhe pardje, dhe pasi me dolen ne enderr foket e tua mbreme, u zgjova sot me mendimin qe duhet te te flisja. Une ndjek c’te me thone endrrat e mia…
- qenke tip enderrues ti djali!
- Hahahah! E bukur kjo! Re brenda!
- C’domethene kjo; re brenda? Shume pa takt ti more djale!
- Jo, me fal, nuk desha te isha pa takt, por, fjaline “une ndjek gjithmone enderrat” e thashe me qellim. E dija qe nuk do I rezistoje dot tundimit te me kapje ne gabim, te gjeje nje pike te dobet…
- …
- …
- I zgjuar djali! Qenke dhe shakaxhi! Pse, dmth ti nuk paske pika te dobeta e?
- ( nuk I rezistoj dot tundimit te pergjigjes! Me pelqen kjo vajze!) Une? une jam I gjithi pike e dobet! Kam dobesi embelsirat, nervat e mia te dobeta, egoizmin tim te semure, dobesi futbollin, dobesi lekun, kam dobesi floket, ose me mire te them tufshen time, dobesi per veshjet elegante, dobesi se flas shume, dobesi se nuk bej dot me seks tere naten pa ndaluar, dobesi shume. Une jam I dobet… po se mos vetem une… dhe ti e dobet je.
- Degjo, une nuk jam e dobet, une di se ca bej, mos u trego serish invadent ok?
- Oh, me fal, nuk e kisha per seksin! Hahah! Se ve ne dyshim qe ti …
- Ua! Po as une se kisha per… uaaa, c’.. sa i poshteer! OK. Ma hodhe prape. Dy me zero. Qenke shume I keq!
- Hahahah! E kape kesaj here, e sheh? U njohem tani. ke filluar te me kuptosh. Shume shpejt do arrish te me parashikosh. Jam shume I parashikueshem. Dhe jam I sigurte qe ti, qe tani e parashikon se c’do ndodhi me ne te dy ne te ardhmen, ja me thuaj, te pyes sinqerisht, e mos ma merr per ters, po dua te sigurohem, shih njehere ne te ardhmen tone jemi gje duke bere seks?
- Ej! Degjo. Nuk kam nder mend te bej seks me ty. C’eshte kjo pyetje? Seks thote! Pse, cu be ketu? Del njeri para e hajde? Hidhu? Si u beka seks keshtu? As te njoh, e as te kam pare kurre. E kjo bisede mbyllet ketu.
- Ok, po nuk e kisha per te te nxehur. Thjesht, para se te bisedonim per njemije gjera te tjera, doja ta konsumoja kete ceshtje. Sepse te them vertet qe me terheq tej mase. Nuk te rezistoj dot. Besoj se e kupton. Jam I parashikueshem dhe I dukshem goxha.
- Epo, si tere meshkujt je! Nuk keni pike ndryshimi nga njeri tjetri!
- Ja, prape e hodhi ne aspektin seksual…
- More…
- Hahah! Sorry, doja te thoja ne aspektin gjinor…
- E pra!…
- degjo, nuk rri dot pa ta thene, por je shume e bukur… vertet. Ja, e thashe. Me terheq tmerrsisht, dhe ne enderr qe te pashe.. .lere.. une nuk di te genjej, je vertet e bukur. Dreq! Ti me turbullon!
- Hahah! Avash avash, se me thene te drejten, ti I turbulluar me je dukur mua qe ne fillim kur ke ardhur ne kete lagje..
- Ah, dmth te paskam rene ne sy e? (kjo me tha qe s’me kishte pare kurre! Aha, lere se u mor vesh kjo pune, vajza po ben te veshtiren, megjithse dhe nuk me njeh, mund te me pelqeje po ku e di ajo c’jam une?)
- Po normal, nuk do dime ne kush na vjen I ri ne lagje?
- C’po ben?
- Ja, po mar bishtin e cigares se me ra ne toke.
- Aman mos u ul ashtu, arrita te te shoh fundshpinen nga ketu, e nuk I rezistoj dot asaj pamjeje une! shih, mu rreqeth mishi!
- Ore djali, shume I ndjeshem qenke ti, po kam pershtypjen e ke ngaqe fryn ere e forte, ato te ka ftohur lekuren e ta ka bere me puprra!
- Po faktikisht! Shtoji dhe qe me bie dhe dielli, me nxeh, era me freskon, lemsh puna! Nga je me origjine aman! Flet si labe flet!
- Jam nga jugu jam.
- Dallon ne tipare. Ke tipare te egra ti. Duket sikur do te te hash me ata sy…
- Nje sekonde se po me flet dikush qe se njoh… ok, e perzura. E sheh sa e mire qe jam? Vetem ty po te dedikohem tani.
- S’qenke keq me neuroprocesorin ti! Arrin ti flasesh dy njerezve njekohesisht! Bravo, dukeshe e vogel nga larg, po s’qenke dhe aq!
- Ee, keshtu jemi ne labet .. hahah…
- Si e ke emrin ti moj labe e shkathet?
- Era e kam. Po ti more trimi I turbulluar?
- Eri, dmth Erioni, po Eri me therrasin .. hahah, jemi adashe e?… Era Topalli je ti?
- Jo more, nuk jam topalle, mbaj gojen e? hahah, jo jam Era Kalini. Pse? Njeh ndonje Topalli?
- Jo… po… ja, nje sec. Sheee! Gjeta kete Era Topalli ne google, e mendova se ishe ti. Ja ku qenke ti. Ti qenke e rrezikshme moj! Paske qene miss! Bravo! Ndaj me kishte rene ne kk ekeq per ty mua..
- Ua, po pse more, po kerkoje per mua ne rrjet ti? Ti qenke me I forte, dhe fliske dhe kerkoke ne rrjet, ben shume veprime njeheresh!
- Lere se kam nje ore qe tentoj te te coj emocione online, po ti nuk e ke ate sherbim te lejuar. Sa keq, do te te kisha rreqethur lekuren dhe ty! Hahah!
- Uaaa! Po ti qenke larg fare more! C’neuroprocesor, ti duhet te kesh dhe perforcues te paleokorteksit! Goxha I pajisur djali! Mua me ka premtuar babai te me rrise kapacitetin sapo te mbaroj studimet profesionale.
- Per se studion the?
- Nuk thashe.
- Ok, per se studion pra? Sa e sakte tjetra!
- Studioj per strategji kerkimi te energjise detare. Ne studiojme terrenet per te zhvilluar industrine e energjsie detare. Eshte nendege e inxhinierise se energjise detare.
- E di se c’eshte, faleminderit per zelli nqe tregon ne te mbushurit e boshlleqeve te mia…, hahah, ti dmth je nga ata qe na thani detin e s’kemi me ku te bejme plazh ne, populli I thjeshte e?
- Ti populli I thjeshte ti! Me perforcues ne paleokorteks! Pa le me sa te tjera si une po flet njekohesisht!
- Hahah! Me gjithe qejf, po lagjia jone eshte dobet ne femra!
- Ah, dmth ti me fole mua se ka mbetur keq puna e? po ik more djale me ler rehat! Pse c’jam une?
- Po jo moj jo. Te them te drejten, u terhoqa tej mase nga floket e tua. Te kuqe te verteta jane?
- Po, pse ca kujton ti? E ve ne dyshim? Te lyej floket une? se kam ate nevoje!
- Bah! Te kam pare per here te pare floket, flokezjarr, djegese, pastaj nja dy here te kam pare kur po ecje per shtepi, vetem nga pas, dhe te them te drejten, u fiksova me prapanicat e tua, po nuk te komunikova se mu duk vetja si njeri I nxituar kot se koti. Kur te pashe ne enderr pastaj, thashe mjaft! Do ti flas. Ja, sa u zgjova, dola ne ballkon, po pija nje kafe te forte e prisja te dilje dhe ti. E dija qe do dilje te pije cigare.
- Ej, vertet, ballkoni yt eshte shume I vecante, me pelqejne ngjyrat e xhamave…
- Eh, te shohesh shtepine! Do te te pelqeje! Kam shtepi vertet te menduar mire. E kam shijuar shume arredimin e saj. E kam bere cdo detaj vete. Duhet te vish ta shikosh!
- Per sa kohe te rrish me mbathje ne ballkon ti, as qe kam nder mend te afrohem…
- Ahh!… hahah, e poshter! Me paske pare mire e?
- Avash ore, se me bere te skuqem… po normal qe te pashe, rri gjthe ai djale me breke ne ballkon? Meqe ra fjala, ti Eri, pa me thuaj me se merresh? Sa vjec je? Se une nuk e kam luksin e te kerkuarit ne rrjet njekohesisht.
- OK, une rri e studioj qarkullimin e parase neper bote, e kur ndodh dicka ne rajonin tim, therras forcat e bashkuara ekonomike per verifikim. Jam polic trafiku I monedhes.
- Aha, pune me te stresuar nuk ka. Vetem se fitoni shume. Jo, une e zgjodha profesionin me deshiren me te madhe. Doja te kisha prane detin, e ja ku jam!
- Eh, ngaqe ke syte bojeqielli ?
- Hahah! Paske rene keq pas meje o I shkrete!
- Pse I shkrete?
- Po qe e ke humbur pra, pas meje!
- E para, une nuk kam humbur gje…
- E mire mire, se shaka bera, mos u bej aq serioz se na fute friken.
- Jo moj jo, nuk eshte qe u nxeha, po se kuptoj pse njerezit mardheniet mashkull femer I quajne akoma mardhenie dobesish. “Sa gjynah, ka rene brenda”… “Oh sa mire, kjo e ka humbur pas meje, e kam timen”, ose, “ky budallai eshte I teri I shtene pas meje, ben si I them une”, ose, “nuk dua te dashurohem se do vuaj”, ose, “une? une nuk lidhem me njeri, nuk kam nevoje per afeksion”, ose, “se kuptoj pse ju meshkujt mendoni vetem per seks” e nje mal me keshtu mendimesh parahistorike. E c’ka te keqe seksi? Po ndjenjat? Po te lesh veten te lire ne nje marrdhenie? Pse keni keshtu kompleksesh tere njerezit? Le qe, c’flas une, po mendoja nje dite, degjova dike qe I tha dikujt, “te q… robt…”, e kuptova qe neve e kemi te ngulitur gjenetikisht qe seksi eshte hall. Pse kur ke nje orgazem, thuhet akoma shpeshhere “u prisha” hahah! Jo, eshte per te qeshur! Si mor u prishe? Ti sapo u rregullove! Po, te q… kete e ate? Po mire mor idiot, c’do I besh ti sikur t’ja besh ate pune robve te atij? Do u besh qejfin! Asgje me shume! Ose kur shahemi nga mamaja te q… mamane! Po mire more gomar, ja qenka mamaja e re e ndonje 15 vjecari. Po me mamane e nje 50 vjecari ca do besh? Ah, ne je I zoti t’ja besh punen asaj, bravo te qofte! I ke bere qejfin!
- … Pune?
- Hahahah! Ja, shih, shih mua vete! Pune! Mua me eshte rrenjosur qe seksi esht epune! Lere, fundi I botes!
- Aman more djale, sa seriozisht e paske marre, mos mendo kaq shume se stresohesh! Futi nje te kercyer e qetesohesh!
- C’po kercen ti?
- Nje muzike latine.
- Dmth, te pelqen te kercesh?
- Dmth, kam bere tre vjet balet klasik, kur kam qene 5 vjece, pastaj dance sportiv, pastaj muzike latine, tani po marr mesime per belly dance!
- Dmth, ti e paske bere vallezimin si … paske ecur me moshe ne cdo etape vallezimi perkates!
- Po pra, ashtu I bie duke u rritur, duke lajthitur!
- Ahahah! Po ashtu eshte njeriu, kur rritet, lajthitet! Mendoj se femijet I dine me mire nga te gjithe tere punet e kesaj bote.
- O Eri, pse lodhesh kot, ja, ti je shembulli me I mire I teorise tende. Rri tere kohes e jep vendime e citate filozofike. Ca eshte kjo? Shfaqe e shkarjes se ngadalte por te sigurte! Hahah!
- Shee! Thashe une qe do behesha I parashkueshem! E di qe se ke keq ti? Po kjo eshte pasoje e tera e stresit, punes, lodhjes, dhe te ndenjurit vetem.
- Pse vetem jeton ti aty? Ne tere ate shtepi?
- Po dreqin! Rri degjoj muzike, por ajo qe eshte vertet e keqe, eshte qe une nuk kercej kurre. Kam harruar te kercej. Kjo eshte tmerr! Ndaj, mendoje njehere kete pune, mund te me ngjallesh kercimin ti mua! Muzike, ambiance, dielli qe hyn nda dritarja gjyseme hapur, dhe gjysemerrezire brenda...
- Ou?
- Po!
- Ti me dukesh rast I pashprese!
- Hahah! Keshtu dorezohesh ti para rasteve te pashpresa? Nga ty pritet te thuash, une te bej njeri more Erion I pashprese!
- Eh ti tii! Po mire. Prit ta shohi mnjehere kete pune. Te mendohem se c’mund te bej. Ngrihu pak mbi parvaz?
- He! Pse duhet ta beja kete?
- Pashe ne kishe dhjame te tepert. S’je keq me trupin ti. Me ty mund te bejme dicka. Mbase duke te mesuar ty te kercesh, mund te behem vete me mire. E kam vene re ne kurs, qe kur mesoj me te vegjlit, dal nga vetja e jam me e sigurte ne hapat qe hedh!
- (Mjaft u justifikove era se e mora mendesh qe ta ka qejfi, me bere dhe vleresimin moj mistrece vogel seksi, me pe mir ekoke e embe!) Ok, ti je kot sot, une jam pushim, keshtu qe vish nje fustan te kuq, me pala, dhe eja te me mesosh tangon.
- Avash ore ti! Tango thote ky. Kur te arrish te tango ti, do kalojne kohe. E s’e di do jem une ajo qe te meson tangon ty. S’kam nder mend te rri tere jeten mesuesja jote.
- Mire moj mire, ec e me meso cte duash.
- Si te vi? Sot? Qe sot? Ca thua more! Te shtepia jote? Po prit, eshte heret…
- Ohuu, akoma ti? Ngele tere frike e stepje o cupe e vogel! Ndaje pr amendjen se nuk jam keqberes une! rri tjetra tere frike! Ok, premtoj cokollate, dhe nje sjellje prej qingji. Dakord?
- E mire mire, t emso bejme kot si njerez me tre mendje, ke te drejte ti, faktikisht me kercehet shume tani… Por cokollate jo, se embelsohesh ti e qingji kur embelsohet shume njeriu Ero, behet ujk, se dije?
- Hahah! (ke frike mos embelsohesh ti me duket po hajde se e mora vesh!) ok ok. Ika se po vdes per te shkuar ne banje. Kam nje ore qe shtengohem. Ika vrap, se s’do te te hap dot deren pastaj .. hahah… hajde, vonohu pak sa te ve rregull ketu ne shtepi beqari!
- Hahah! Avash se do keputesh nga shtrengimet! Ok, erdha pra, por…
- Por?
- Jo para se te kontrolloj per ty ne rrjet. Ku e di une qe nuk je serial killer ti? Maniak? Hahah! Mbiemrin?
- Ce do mbiemrin?
- Mbiemrin pra! Ma thuaj, pretendon te te vi ne shtepi e nuk me thua mbiemrin? Je ne vete?
- Erion Pani. Pani.
- Mire Pani, pinjoll I Paneve, pritmë pra. Dhe mua nuk me kercehet vetem tere kohes! Pregatitu se do ngordhesh ne pisten e dhomes tende te ndjenjies!
E besoj zemer e besoj! Tha Erioni me vete duke ndjekur me sy Eren qe ikte, dhe hyri brenda. U fut ne banje e hapi dushin. - Sa mire me shkon mua puna! Si mund t’ja beja ndryshe? Del njeriu ne ballkon, ben nje ore bisede psichonline me komshijen flokekuqe, dhe del nje paradite magjike! Mrekulli! Rrofte teknologjia! Rrofte hi - tech! Bertiti duke tundur sfungjerin me shkume e duke bere tere banjen me floke shkume. – cudi, si nuk kane shpikur nje sfungjer qe te lan vete? Apo, jane ca gjera qe nuk ndryshojne kurre. Si mund te egzistoje nje sfungjer qe nuk ka nevoje per duar qe te ferkojne ate pas trupit? Megjithse, a nuk isha une, qe po beja psichonline chat deri tani? Keta shpiken ketu e 20 vjet perpara INW. Sfungjeri qe te veteferkon nuk I hyn njeriut ne pune, ndersa interneurowebi, tjeter gje. S’me kujtohen vitet pa te. S’kam per ta harruar kurre diten qe do me vinin neuroprocesorin. Kujtoja duke u dridhur se do me sharronin koken! Hahah! C’kalama kam qene atehere! Si rrul! Ku imagjinoja atehere une se do vinte nje dite sot, qe do beja chat psichonline, e do beja seks prej ketij chati? Bah! Ua di per nder atyre qe cojne perpara boten, ca trush kane ata njerez? Sa perpara na kane cuar qe nga PC’te e jashtem, e perdorimi I gishtave per te punuar me te? po chati me gishta si ka qene? Ca gallate! Po kur nuk dije asgje per asnjeri? C’bote e zymte! Sheh dike ne rruge e te mos dish kush eshte e ca ben, te mos kesh mundesine ti flasesh… cmenduri! E varja Erion! Kohe te lashta! Dil nga dushi e fik procesorin para se te te cajne koken me thirrje, se tani do bjere zilja!