FROM THE AEONS ...

My photo
Albania, Albania
RE PUPLORE, eshte nje faqe e vjeter, qe sot ne fund te 2016 merr nje pamje aktive te re; punon per letersine time, per vendin tone. Re Puplore mbi te Drejten natyrore dhe te Verteten. Nje Re Puplore ne Shqiperi. // Time on Earth, time on earth, time on earth! I'm gonna walk onto that stage like it's my destiny Stand and tell the truth, make no apologies If tomorrow I should die, these are my memories I'm gonna take this simple life and make history (R.W.)

Wednesday, July 18, 2007

Nata me hene

Ku ka melhem me te embel per shpirtin se nje nate me hene?
Ekziston ushqim me I mire per zemren?
Pse, kujtoni se me behet vone mua per henen? Pppfffff…. E kujt I behet vone per ate lemsh dheu te shpifur e te vdekur qe I vjen verdalle tokes si qeni pas karroces!
Ne te vertete e ka edhe ajo nje mister: anen e erret te saj! Fytyren e zymte! Por, na e ben ate nder te mos na e tregoje kurre.
Hene moj shpirt I nates!
Hena e mire tregon gjithmone ate faqen e vet te embel, me buzeqeshje melankolike! Me shkelqimin dehes! Trondites! Orgjiak!
Pas perdes time te tylte, o pas perdeve reore te saj, pasqyre e shpirtit, besnikja ime hene!
Ne te vertete ajo s’eshte vecse nje lajkatare e sjellshme.
Nje psikologe e mire. Gjithmone thote ate qe dua une te degjoj: nje klithme renkimi dje, nje ulerime terbimi sot, nje kenge qetesie a harmoni euforie neser!
Po se mos eshte vetem e imja. Eshte besnike, po e secilit me vete. E te tereve!
Ajo eshte si zoti, nje e vetme mjeke e mike per tere shpirterat e qenieve!
Puthje epshore per vajzen! Trajte e rrumbullaket femre per mua!
Po thelbi I saj eshte hermafrodit. Me tiparet e nje vajze dhe zakonin e permuajshem per te mos dale ca dite te errta te muajit kur eshte vecanerisht e nxehur!
Po sot ka dale! Me vellon e saj aureolare kendon! Kendon per mua dhe per keto flete!
Ngroh ajrin e ftohte te dimrit me driten dhe nxehtesine e babait te saj. Ej!
E dini nga doli hena? Nga gjiri I erresires mbarsur nga zoti diell!
Ati dhe nena, kaq te kundert, paten nje vajze te brishte! Nje perendeshe te vogel, te embel, me dy fytyra. Po qe neve na do. Na jep gjithmone me te miren e saj.
Sa e dashur eshte! Shpesh me mbyt xhelozia. Si dreqin eshte e mundur te flase me ujqit, me qente, macet maje pullazeve? Edhe pse e di qe me do, ne dialogun mes tyre ndihem I tepert. Jam jashte. Dhe ne ato momente misteri e ben me sensuale! Me seksi!
Ooh! Eja moj! Shpirt! Zbrit njehere poshte! Te te perqafoj njehere! Te te shtrydh! Te puthemi, bashkohemi ne shtratin e ujrave te detit! Jasteku me rere te lagur bregu, mbulesa me ujra te kripura dhe ne te dy… c’mund te ndodhe?! C’do te linde nga bashkimi I henes me mua?! I njeriut me dheun qiellor? I mishit me shpirtin?

No comments: