FROM THE AEONS ...

My photo
Albania, Albania
RE PUPLORE, eshte nje faqe e vjeter, qe sot ne fund te 2016 merr nje pamje aktive te re; punon per letersine time, per vendin tone. Re Puplore mbi te Drejten natyrore dhe te Verteten. Nje Re Puplore ne Shqiperi. // Time on Earth, time on earth, time on earth! I'm gonna walk onto that stage like it's my destiny Stand and tell the truth, make no apologies If tomorrow I should die, these are my memories I'm gonna take this simple life and make history (R.W.)

Wednesday, November 7, 2007

RE PUPLORE

Jam nje Re Puplore qe fluturoj diku aty, siper, enderrave tokesore.
Rrezet e agimit tim te sotem jane kretase, ato te mbremjes ndoshta kiliane, o mbase armene.
Nuk dihet ku jam krijuar. Nuk dihet ku do shkrihem e zhytem. Mjafton te coni koken lart ne qiell e me shihni mua, nje note e larte, akute kitare qe tretet larg veshit… larg, afer, te bardhe, pa cepa, sa bukur, sa lart…
Forca e gravitetit, roberuesja e shpirtrave eshte larg, shume larg te ferkuarit te kembeve te mia. Une jam e qiellit. Qielli eshte I pafund…
Jam nje Re Puplore Fluturoj lehte, lehte mbi tere siperfaqen e tokes… nga ketu lart shoh cdo gje mbi token tuaj te shtrenjte, cdo cep e skute te botes…
Ju shoh habitshem, sa shakatore dukeni tek rrini aty poshte, ne kembet e hijes sime, duke u rrahur, vrare per toka, per para. Vrare per mjekra, ideale, gure te shenjte, qytete te humbur, per buke, uje, nafte. Vrare per gjak…
Per partite, bindjet, atdheun, memedheun, kombin… vrare per gjeneralin, komandantin, udheheqesin, Zotin…
Une jam ketu lart… larg cdo gjeje tokesore… qesh me ju, me token aq te fryre, te rrumbullt deri ne plasje. Sa per te qeshur!
Une Reja Puplore jam zoti. Plotesoj tere kushtet; pa fillim, pa fund, ciklik, siper, enderr! Cdo gje, brenda cdo gjeje…
Nuk me duket se gjerat kane aq rendesi apo se ka gjera te rendesishme ne kete forme te qenies… madje asgje s’ka rendesi vec pluskimit tim… fluturimit tim, shpejtesise… buzeqeshjes se dellit!
E rrezet e tij qe tejshkojne trupin tim te tretshem prej puplimesh reje…
Gjerat nga ketu siper jane aq te vogla, aq te parendesishme, aq patetike… ju o njerez, aq te perkohshem e shkaterrues kohe!
Une jam nje Re Puplore. Hapesira pa kufi … aty fluturoj une. Gjithe c’ndjen qenesia ime prej reje me perket… pafundesia… ajri… era… dielli… hena.. cdo gje… toka, njerezit, pemet kafshet makinat…
Mund te krijoj gravitet te forte duke terhequr token me tere c’ka siper e poshte saj ne vallen time me eren…por do ishte nje pergjegjesi, jo?… c’ta dua?
Bota eshte e imja. Une jam e botes… boh! Vertet, nuk ka fare perkatesi ne kete mes
Une jam nje Re Puplore… nuk kam Memoiré, nuk kam kujtime… nuk mbaj gje me vete… As shpirtin!
E nderroj formen time ne cdo gje. Kur te dua. Sepse jam fluide. Uje dhe ere. Dhe nje dite do te kthehem ne det, per tu kthyer serish ne qiell.
Ne finalen time te madhe shiu lag e bekon cdo gje ne toke, prek cdo gje, ju le pasin te tereve, duke shkuar drejt detit… nis gara ne tere token e shkelur, njerez, kafshe, pyje, miza, pilivesa, zogj, re, male…kush shkon I pari drejt detit…e drejt qiellit perseri…
Une jam nje Re Puplore. Era eshte perendia ime. Braktisem ne duart e saj, e lire, e lehte…
Ne krahet e eres…nderroj drejtim… pluskuese…fluturuese…ju ze diellin … ju ndihmoj ju, njerez. Krijoj erresiren e domosdoshme per te liruar shpirterat tuaj te fshehte qe dielli e drita ju pengojne ti shfaqni…
Jam perkedhelesja, mesonjesja e qenieve te etura per fluturim…per liri… me shiun tim, me hijen time, me pluskimin tim neper bote…
Une jam ai njeriu shtrire ne plazhet e Acapulcos ne hamakun e tij, duke pire coctailin e tij, tymosur marihuanen e tij. Ai ka hedhur tej gjithcka dhe ka haruar emrin e tij.
Jam ai burri I vertete qe sapo u emerua prokuror kuptoi qe gjithcka donte te bente ishte te kompozonte muzike, dhe dogji kostumin e tij, harroi emrin e tij…
Jam ai mesuesi I latinishtes qe u be eksplorator, dhe fizikani qe u be pirat rruge me makinen e tij te dashur…
Jam mjekja e suksesshme qe provoi te jete prostitute e suksesshme. Ajo harroi emrin e saj…
Jam tere pjaniket, te cmendurit qe shohin ngjyra e bote ku ju shihni shkretetira…
Oh… ja ku jam mbi shkretetire. Era luan me reren poshte nen hijen time. Re te tjera puplore ne qiell nuk ka. Por koncepte te tilla si vetmia, merzitja humbja, vdekja per mua jane te huaja.
Dhe mbi te gjitha, une, nje Re Puplore jam e lire nga ajo qe ju e kerkoni dhe pesoni me aq ngulm, me aq verberi, pa e kuptuar dhe vete; Perkatesia!
E keni te rrenjosur. Qe ne embrion. Qe ne gjeneze. Qe ne molekulat qe I nenshtrohen rendeses kur konceptojne ADN tuaj.
Femija I perket nenes… gruaja I perket burrit, burri gruas, burri e gruaja I perkasin familjes se madhe… I dashuri e dashura, njeri tjetrit… punetori I perket punes, dhe puna, pronarit… pronari nje tjetri e te madh, deri te banka… bankieri parase!
Te renduar me valixhe, me bagazhe, te veshur, te mbathur… nuk shkelni token me kembe, keni harruar se I perkisni asaj, ajo ju shtrengon… ju mberthen…
Kush eshte hapi I pare I fluturimit te lire? Te ndalosh, te flakesh bagazhet, te zbathesh rroba e kepuce, te shkelesh token me kembe te te mbushesh mushkerite me ajer…
Ju I perkisni tokes, une bej dashuri me eren. Ajo me vallezon ne tere qenien time…lart… larg… shpejt… lehte… fluturimisht embel… si nje pupel… rrjedh ajri, rrjedhshem ne grimcat e mia puplore…

Ndaloj siper diku’je, pezull ne suspansin e ajrit. Asgje nuk pipetin, ketu lart qetesi e madhe… muzika e heshtjes… eshte embel, ndaluar mbi ndonje mal, a mbi ndonje det te pafund…ngjyra te forta kudo, blu, gjelber, verdhe, kurrize bizontesh te pyllit polak, barqe gri balenash ne Arktik, dhe une ndricoj ne bardhesine time qumeshtore, syte tuaj zbardhen nga drita ime…
Ju ndjeni qetesine, hijen time te vockel, dielli I madh zot ju ngroh gjakun dhe mendjen, potokalli eshte ngjyra e botes, ngjyer me blu nen bardhesine time, dhe ju doni te beni dashuri… ne emrin tim… nen syte e mi puplore, shtrire ne lendina, ne rere, ne det, ne tarraca pallatesh, ne deget e pemes, ne stolat e nje lulishteje, te shkallet e trampolines, aty mbi lekuren e ariut mbi akull, shtrire me mes te saharase…
Ju prek kudo qe jeni, kudo ku beni dashuri, nen hijen time… dhe une, Re Puplore, drejt agapése me diellin e detin… lozonjare, ledhatare… dashuronjese… E LIRE !

8 comments:

whisper said...

wow komenti i pare (ishalla nuk shoqerohet me pasoja ;) )
nuk e di po me pelqen me shume versioni i pare, ashtu i paperpunuar, ashtu si te ngrefet ne tru heren e pare, mendimi i menjehershem, i pacensuruar, ai i verteti, ai qe eshte pa hile, ai qe mund te duket pa lidhje por eshte i vertete.
ky versioni ketu eshte shume mire, por ka ate ftohtesine e gjerave te perllogaritura: jo ketu duhet keshtu, aty duhet hequr kjo, duhet shtuar ajo... kjo mua ma heq te gjithe kenaqesine e te lexuarit. por... ka gjithnje nje por, kjo nuk do te thote qe ti nuk mbetesh i talentuar (s'po ta them per te te bere qejfin). ja kaq kisha per te te thene, sa per te te sqaruar idete :P

whisper said...

p.s. me fal per uzurpimin e hapesires publike por kete duhet ta thoja patjeter:

I am up in the clouds
I am up in the clouds
And I can't and I can't come down
I can watch and can't take part
Where I end and where you start
Where you, you left me alone
You left me alone

http://www.youtube.com/watch?v=YWtbCikdVFo

massia said...

Nuk do bej kritika...ka plot qe i pervishen kesaj pune qe fundja edhe shume interes nuk ka! Te pakten nga ana ime kshu eshte, nuk jam diplomuar akoma:).¨Por, do te te tregoj diçka me interesante qe filloi keshtu sot, papritmas:

Na ishte njehere, UNE, qe kur u kthye nga leksionet, e deshperuar, e merzitur nga projektet, nga koha, nga ora dhe e nervozuar me Diellin sepse kishte munguar takimin, hyri ne shtepi dhe filloi te lexoje çfare i kishte sjellur mesazheri i saj, i pagezuar Pellumb Imejli:).
Kur UNE, shikoi se "dimbo dumbo" i kishte nisur nje pergamene dhe nje puthje pasionale, zemra iu mbush plot hare e gezim.
Sapo syri i kapi fjaline e pare, UNE harroi boten reale dhe fluturoi, fluturoi lart e me lart si te ishte mbi flatrat e nje kuçedre. Ajer i fresket hyri ne imagjinate dhe imazhe, aromera shije, melodi e pershtypje erdhen dhe e rrethuan, gjithe lajka e ajka.
Cdo gje ishte tashme e qarte, e kthjellet...dhe bota kishte nje fytyre te re!!!UNE, u habit.Rralle here me pare kishte ndjere te tilla emocione e provuar te tilla shije. UNE donte te behej nje Re Puplore!!!
Dy buleza loti i lagen faqet...por nuk u merzit! "Reja qan, fshihet diku, dhe rikthehet serish"- tha me vete.
Per ato pak momente, UNE kishte udhetuar ne brigje te pashkelura, kishte takuar te panjohur, kishte pare e nuhatur vende e popuj, ishte ndier e LIRE!!!
UNE ishte e lumtur!..."faleminderit Juuza", tha me vete!
Por ssshhhhhhhhh, mos i thuaj gje, do jete sekreti yne, nuk e pelqen shume kete fjale!

FUND

Minerva said...

Hahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahahhahahahahahahah!

Loer, u befsh 100 vjec lepurush se UN-I ka qeshur me lot. Hahahahahaha!!!! Apo s'kisha nevoje! M'u duk vetja ne kopesht. Hahahahaha! Mgjth, ta siguroj, je edukatorja ime e preferuar. Hahaha!

LOER KUME said...

pa lidhje ky komenti i perendeshes se mencurise qe ama komentet nuk i le aq te mencura sa duhet ti lere...

Minerva said...

Darling, deshtimet e disave jane prove e suksesit tim. E suksesi im do zihet nga rete atehere kur ti te arrish me tutje se une,e atehere kur une do stopoj se evoluari...deri atehere,darling, une do jem krijese e Minerves, bije e Caesar, e ti do jesh admiruesi i tije! Beteja behen shume, une dhe ti sakrifikojme shume ushtare,ama dime qe ne fund do fitojme.

Heum...mençuria.Te pelqen te prekesh kufinjte Minerverore, apo jo? Me pelqen kur ben kerkime. Dikur ke pase goxha dell Minerve, se di c'e ka gjetur...

redevil said...

mjafton qe njerezit te kuptojne qe ne kete bote ka nevoje per zoter se ne qiell eshte nje AI qe nuk duhet ti permendet emri se eshte mekat se vete ai jemi ne mjafton te zbresim ne toke ose te ngjitemi te plotesojme ciklin tone.
je i madh TI

Isabela said...
This comment has been removed by the author.